Je omgangsstijl

Je professionele zelfbeeld

Bart begint bij ons op zijn 38ste. Eind september krijg ik een mail van hem met als titel ‘Noodkreet’.

Hij was op weg naar school zo ziek geworden van de stress, dat hij een week moest thuisblijven. In die week stuurt hij de school zijn ontslag. Hij ziet het echt niet meer zitten. De berg administratie, de moeilijke klassen, de vermoeidheid, de combinatie met de lerarenopleiding, kortom, het is te veel.

Gelukkig trekt hij dat ontslag terug in en daagt hij weer op. Ik ga met hem op zoek naar wat wel goed loopt.

In de (volgens iedereen heel moeilijke) kantoorklassen gaat het wel. Ik vraag hem hoe dat komt. De leerlingen geven zelf aan dat ze het heel leuk vinden om les te hebben van iemand die het Frans ook echt onder de knie heeft. Vaak krijgen ze les van Vlamingen die Frans hebben gestudeerd, dat is iets heel anders dan les krijgen van een echte tweetalige Brusselaar. En vooral, Bart woont in Brussel, hij komt met de fiets naar school, de leerlingen komen hem in het weekend tegen in de metro, hij is een beetje één van hen. Hij woont waar zij wonen, leeft waar zij leven en kiest daar ook voor. De leerlingen voelen zich beter begrepen door iemand uit hun eigen wereld. We zijn nu anderhalve maand verder en het gaat soms nog moeilijk. Maar Bart focust nu meer op wat wel goed gaat en put daar energie uit. Daardoor kan hij alles makkelijker van zich afzetten.