Een spel van geven en nemen

Ik ben in het onderwijs gestart als leerkracht Frans na een contract als onderzoeker aan de ULB. Zoals veel beginnende leerkrachten kwam ik terecht bij moeilijke – of niet heel gemakkelijke – leerlingen.

In sommige klassen was het bijna niet mogelijk om les te geven. Dat was zeer frustrerend. De intervisies met andere nieuwe leerkrachten hielpen me wel om me niet alleen te voelen. Maar wat mij nog het meeste geholpen heeft, zijn ten eerste de ‘tijd’ en ten tweede de scholen waar de leerkrachten samenwerken met de steun van de directie.

Om de mentaliteit van de jongeren te leren kennen en accepteren heb je tijd nodig. Ik was ouder dan dertig toen ik startte en was zelf altijd een modelleerling geweest op school. In team werken is onontbeerlijk om nieuwe manieren van lesgeven te ontwikkelen. Tijdens mijn lerarenopleiding had ik wel geleerd over discipline in de klas en hoe lessen in elkaar te steken, maar niet hoe de leerlingen in de hand te houden en hoe originele en communicatief sterke lessen in elkaar te steken.

Als de leerkrachten van een vak in team werken kunnen ze de lessen van elkaar gaan observeren en zo nieuwe inhouden en methodes leren kennen. Nascholingen kunnen ook helpen, maar het is niet altijd gemakkelijk om er tijd voor te vinden.

– Stéphanie, leerkracht

Laat je niet van de kaart slaan

“Een goede leraar is nog geen goede mentor.”

– Jeannette Geldens

Collega-starters, dat lucht op

Wij hebben een groep aanvangsbegeleiding en we komen elke maand samen om de moeilijkheden van starters te bespreken. Het is dan de bedoeling om een probleem te analyseren en samen (starters, mentor, zorgcoördinator) oplossingen te zoeken. Het geeft de starters een goed gevoel omdat ze merken dat ook anderen met dezelfde problemen zitten. Ze durven er gemakkelijker over praten zonder de angst er achteraf commentaar op te krijgen. Het is een veilige situatie voor hen. We zijn er niet om hen te beoordelen maar om te luisteren en te helpen.

– Wendy Schroevens, mentor

 Collegiale consultatie is zeer leerrijk. De oudere collega’s hebben evenwel angst om anderen in hun klas te laten. De starters gaan wel kijken bij elkaar!

– Wendy Schroevens, mentor

Je sociaal actief

Ga je collega’s niet uit de weg

Na enkele jaren in de privé en op verschillende scholen in Vlaanderen is Stijn bij ons gestart op zijn 33ste. Stijn is groot en struis, heeft een kale kop en een lange sik. Er wordt vaak naar hem gerefereerd als ‘die Hell’s Angel’ en dat is niet volledig onterecht. Hij heeft iets bijzonder vreemds geïntroduceerd op onze school. Wanneer hij ’s morgens arriveert, geeft hij iedereen in de leraarskamer een hand ter begroeting. In het begin zorgde dat voor heel veel gefrons. Maar intussen weet ik dat er verschillende collega’s, waaronder ikzelf, ’s morgens echt staan te wachten op die begroeting. Het is een leuke manier om de dag mee te beginnen.

– Marjan Mertens, mentor

Zuurstof voor je motivatie en reputatie

Een stille starter bloeide open doordat ik met haar in een werkgroepje rond leesbevordering zat. Daar werkten we goed samen. Voorzichtig zocht ze naar bevestiging. Meer en meer vertelde de starter me over haar kleine succesjes, maar ook over haar onzekerheden en vragen. Dit dagelijks contact (ook in de leraarskamer) was denk ik voor haar de belangrijkste steun. Het maakte dat ze geleidelijk aan steeds zekerder in haar schoenen stond.

– S.L., een oudere collega