Kies voor een taakgerichte omgang

Groot was mijn verbazing toen ik bij Burcu op klasbezoek ging.

Ondanks haar kleine gestalte ‘staat’ ze er. Ze straalt een natuurlijk gezag uit waar zelfs ik bang van werd. Ze staat ontzettend op structuur en ik begon me al te schamen omdat mijn paperassen niet evenwijdig lagen met de hoek van de tafel.

In mijn twee bezoeken bij haar kon ik alleen maar zwaar onder de indruk zijn. Ze laat de leerlingen op geen enkel moment de kans om zich te misdragen. Ze is ze steeds een stap voor. In haar PO-lessen geeft ze iedereen een taakje. De ene houdt de tijd in de gaten, de ander is verantwoordelijk voor de mappen, nog iemand wast na de les het materiaal af, enz.

Zo slaagt ze er in de leerlingen te betrekken bij elk onderdeel van de les en heeft ze zelf de vrijheid om al haar aandacht op de rest te houden. Even dacht ik dat ze het affectieve daardoor zou vergeten. Maar ondanks haar priemende blik en strikte regels, heeft ze een warm contact met de leerlingen, zeker bij haar beroepsklassen, die zo snakken naar structuur (ook al zullen ze dat nooit toegeven).

Ze is één van de weinige leerkrachten die van iedereen een “goeiedag, mevrouw” krijgt bij het binnen en buitengaan van de les.

Uitspraak van een starter

Mijn vrienden noemden mij een held omdat ik in de hoofdstad les gaf. Dit gaf mij een ‘boost’.

– Stefaan Lamonte, mentor

Samengevat

Je kunt altijd opnieuw beginnen. Dingen zijn nooit voor altijd verpest.

– Hinke Douma, leerkracht

Straf niet onverwacht

Els is op haar 32ste begonnen. Sinds haar start in september heeft ze het heel moeilijk in 2 Handel. Ze krijgt geen vat op de klas, ze moet veel roepen, tieren en straffen en soms komt ze huilend de klas uit. Uiteindelijk doet ze de boeken toe en spreekt de klas aan. Zo kan het niet verder.

Ze wil van de leerlingen weten waarom het maar niet lukt met elkaar. De leerlingen geven aan dat ze vaak heel boos wordt over onbenulligheden en meteen straft, terwijl ze ergere dingen zo laat, meestal omdat ze dan de fut niet meer heeft om daar nog op te reageren.

Ze stellen samen een afspraak op. Wanneer iemand een opmerking krijgt komt zijn/haar naam op het bord. Bij een volgende opmerking komt er een streepje achter de naam. Bij 3 streepjes wordt er strafwerk uitgedeeld. Ik heb wat mijn bedenkingen bij die aanpak (naar Dangerous Minds gekeken of zo?), maar het werkt. De lessen verlopen rustiger – het blijft een moeilijke groep – maar het bord staat niet vol met namen. Bijna niemand komt aan 3 streepjes.

– Marjan Mertens

Van zacht naar hard

Als leraar kun je het niet maken om een strafmaat terug te draaien zonder serieus gezichtsverlies. Ik ben dus steeds redelijk maar zeker ook minstens consequent: straf hoort deftig en zoals opgegeven uitgevoerd te worden.

– P.J., interim Frans

Durf nee zeggen

Wiskundeleraar Geert heeft hoe langer hoe meer last van rumoer in de klas. Het valt me op dat hij weinig tot niet ingrijpt. We hadden hierover nochtans al heel wat gesprekken. Geert volgde een vorming, maar het lukt hem niet om de tips in de praktijk om te zetten. Tijdens een nabespreking geeft Geert meteen aan dat hij blij is dat de leerlingen hem zo graag hebben. Anderzijds vindt hij het wel spijtig dat er zoveel rumoer is en dat het hem maar niet lukt om hier iets aan te veranderen. Er zijn bovendien een aantal leerlingen die al zijn studietips negeren en zich niets aantrekken van hun resultaten. Ik vertel hem dat die dingen volgens mij samenhangen. We maken samen zijn kernkwadrant (Ofman) met zijn kracht, zijn valkuil, zijn allergie en zijn uitdaging. Het is een enorme kracht dat hij wil dat leerlingen hem graag hebben, maar te grote toegeeflijkheid is er de valkuil van.

– An Luyten, mentor